mitsinee

ธีร์ไปฉีดวัคซีน

แม่เขียนนิยายยังไม่เสร็จ มาเล่าเรื่องลูกคั่นเวลาตามเคย

เมื่อวันศุกร์ (10 กุมภา) พาน้องธีร์ไปหาหมอ มีนัดฉีดวัคซีนแล้วก็ตรวจสุขภาพทั่วไป รอบนี้น้ำหนักไม่ค่อยขึ้นมากเท่าไหร่ ขึ้นจากเดิมแค่ 2 ปอนด์กว่าๆ ไปหาหมอคราวที่แล้วประมาณปลายธันวาชั่งน้ำหนักได้ 14 ปอนด์ 12 ออนซ์ ตอนนั้นน้องธีร์ได้ 3 เดือนเศษ ครั้งนี้ไปตรวจ ชั่งน้ำหนักได้ 16 ปอนด์ 4 ออนซ์ ตอนแรกเรากับเมลคาดว่าลูกจะหนักถึง 18 ปอนด์เสียอีก เพราะเห็นว่าครั้งก่อนน้ำหนักขึ้นเร็ว อาจเป็นเพราะเราเริ่มให้ลูกกินฟอร์มูล่า(นมผง)มากขึ้น เพราะน้องธีร์ไม่ยอมดูดนมจากเต้าแม่มาร่วมเดือนแล้ว ซึ่งเราก็ต้องปัมพ์นมมาให้ลูกกินตลอด และคิดว่าปัมพ์อย่างเดียวมีส่วนทำให้น้ำนมน้อยลง ก็ไม่สามารถปัมพ์นมได้บ่อยๆ มันเมื่อยนิ ใช้ที่ปัมพ์มือด้วย กำลังคิดอยู่ว่าจะซื้อปัมพ์แบบไฟฟ้าดีมั้ย ถ้าซื้อก็คงใช้ได้อีกแค่ 3-4 เดือนละมั้ง ว่าจะเล่าเรื่องไปฉีดวัคซีน ไหงออกมาเรื่องปัมพ์นมแล้ว แม่นี่ก็ไหลไปเรื่อยเจื้อยจริงๆ

มาต่อเรื่องน้ำหนักน้องธีร์นิดหนึ่ง หมอบอกว่าน้ำหนักขึ้นโอเคไม่มีปัญหาขึ้น 50% เทียบกับเปอร์เซ็นไทล์ คืออยู่พอดีที่ค่าเฉลี่ยน้ำหนักของเด็กอายุเท่านี้ แต่น้องธีร์ตัวยาวขึ้นนะ 26 นิ้วกว่าๆ อยู่เหนือค่าเฉลี่ย คิดเป็นเปอร์เซ็นไทล์ก็อยู่ที่ 75% หมอบอกว่าการเจริญเติบโตเป็นไปตามปกติไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง

พอหมอตรวจเสร็จ จากนั้นก็เป็นหน้าที่ของคุณพยาบาล ซึ่งมาพร้อมกับเข็มฉีดยา 3 เข็ม งวดนี้น้องธีร์โดน 3 เพราะเดือนก่อนขาดวัคซีนไป 1 ตัว เพราะหมดสต็อค เลยต้องมาเก็บงวดนี้ เราอุ้มลูกไว้กับตักโดยหันหน้าลูกออกไปทางคุณพยาบาล ซึ่งทำการปักเข็ม จึ๊ก ๆ ๆ ที่ต้นขา แน่นอนค่ะ น้องธีร์ร้องไห้จ้า คราวนี้แม่เริ่มชินไม่ได้ร้องไห้ตามลูก เป็นเพราะขั้นตอนมันไม่นานด้วย แล้วน้องธีร์ร้องไม่นานมาก แม่โอ๋กอดๆแป๊บเดียวก็เงียบ เก่งจริงๆลูกแม่ ตอนที่มาตรวจครั้งแรกๆสิ โดนเจาะเลือดที่ส้นเท้าเพื่อเอาไปส่งให้เขาตรวจตามกฎหมายเท็กซัส โดยพยาบาลจะเจาะเอาเลือดแต้มในวงกลมบนแผ่นกระดาษแข็งสำหรับส่งไปตรวจ จำนวน 5 วง ซึ่งต้องแต้มให้เต็มวงกลม คิดดูสิมันกินเวลานานมาก กว่าเลือดจากส้นเท้าน้อยๆของลูกจะแต้มไปได้ครบ ลูกร้อง เราก็น้ำตาไหลไปด้วย มันทรมานจิตใจจริงๆเวลาเห็นลูกเจ็บ คนเป็นพ่อเป็นแม่ด้วยกันคงเข้าใจนะ

หลังจากฉีดวัคซีนแล้ว เด็กๆก็มักจะมีไข้ น้องธีร์ก็เป็นไข้เหมือนกัน ก่อนไปเราก็ให้ยาลดไข้ดักไว้ก่อน ตามที่พยาบาลเคยแนะนำไว้ แล้วก็ต้องคอยให้ยาทุก 4-6 ชั่วโมง แต่ก็ไม่ได้ทำให้น้องธีร์ไม่งอแงนะ คืนนั้นทั้งคืนก็ร้องไห้โยเย หลับก็ยังละเมอร้องไห้ เราก็ต้องเอาลูกมานอนด้วยกันที่เตียง แล้วก็ให้นอนบนอกเรานอนกอดกันอย่างนั้นเกือบทั้งคืน ปกติน้องธีร์จะนอนเตียงตัวเอง ซึ่งก็อยู่ในห้องนอนเรานั่นแหละ นอนกอดลูกแบบนี้ก็มีความสุขดี ไม่ดีตรงที่เวลาลูกดิ้นไปดิ้นมาแล้วเอาหัวมาโขกหน้าแม่ โดนลูกเฮดบัด (ภาษามวยปล้ำ) ไปหลายดอกเลยเรา

น้องธีร์ก็ยังโยเยอยู่อีก 2 วัน ดีที่เราหยุดงาน ซึ่งเรารู้อยู่แล้วว่าลูกต้องเป็นไข้เลยเลื่อนนัดหมอมาเป็นวันศุกร์จากเดิมวันอังคาร เพราะดูจากตารางงานเราได้หยุดยาว 5 วันรวด เมลบอกว่าทำไมเธอทำงานสบายจัง ฮ่าๆๆ ตอนนี้น้องธีร์ก็กลับมาร่าเริงเหมือนเดิมแล้ว เมื่อวานวาเลนไทน์ น้องธีร์ได้ของขวัญเป็น Activity Center ซึ่งพ่อกับแม่เล็งๆไว้นานแล้ว เอาน้องธีร์ไปลองเล่นมาที่เบบี้อาร์อัส เกือบทุกยี่ห้อ น้องธีร์ชอบเล่น Baby Einstein by Graco มากที่สุด เราสองคนก็เลยยอมทุ่มทุนสร้างเพื่อความสุขของลูกน้อย (จริงๆ แม่มันแอบหวังว่า ลูกจะมีอะไรเล่น จะได้ไม่กวนมาก ฮ่าๆๆ)

ดูรูปน้องธีร์กันนะคะ

เพลิดเพลินกับ Activity Center

อยากลุกขึ้นนั่งเหลือเกิน แต่ยังลุกม่ายด้ายยย

ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมค่ะ (ใครมาแล้วส่งเสียงหน่อยยยยย)

ระหว่างรอนิยาย ดูรูปน้องธีร์ แก้ขัดไปก่อนนะคะ ฮิๆ แม่เล่นง่ายๆอย่างนี้แหละ

ฝึกโยคะ ?? (หน้ากลมเป็นซาลาเปาเล้ย ลูกแม่)

ตอนนี้เริ่มชอบคว้าโน่นคว้านี่เล่นแล้ว น้องธีร์ชอบไล่จับปลาหมึก จากโมบาย

ใส่เสื้อ Special Delivery ที่มีรายละเอียดข้อมูลการเกิดของน้องธีร์ น้าๆดูสิมีอะไรบ้าง

ไปแต่งนิยายต่อละคะ เดี๋ยวแฟนๆรอนาน

เวลาผ่านไปรวดเร็วจริงๆ เผลอแป๊บๆ อ้าว ลูกเราจะ 3 เดือนแล้ว อีกแค่ 9 วัน เท่านั้น เฮนรี่ ก็จะครบ 3 เดือนแล้ว เมื่ออาทิตย์ที่แล้วพาไปหาหมอ ชั่งน้ำหนักได้ 14 ปอนด์ หรือราวๆ 6300 กรัม ตอนแรกคิดว่าเป็นนัดฉีดวัคซีน แต่หมอยังไม่ฉีด เพราะต้องการจัดการกับหนังส่วนเกินบริเวณน้องชายเฮนรี่ก่อน หมอที่ขลิบให้ทำไม่ค่อยเรียบร้อย หมอเด็กเลยจัดการให้ ก็ยังไม่เรียบร้อยอยู่ดี เอาไว้รอให้โตกว่านี้ก่อนค่อยจัดการใหม่ เพราะตอนนี้ยังเล็กเกิน เวลาหมอทำอะไรก็ดิ้นไปดิ้นมา สงสารลูกเวลาร้องไห้ ไปหาหมอ เหมือนเราสมัยเด็กๆนะ เวลาพูดถึงหมอ ก็กลัวเข็มฉีดยาจะแย่ เวลาโรงเรียนมีฉีดวัคซีนประจำปี แทบจะไม่อยากจะไปโรงเรียนเลย

เดือนที่ผ่านมา ก็เห็นพัฒนาการใหม่ๆของลูกหลายอย่าง ชันหัวได้สูงขึ้นกว่าเดิม แต่คอยังไม่แข็งมาก (ยังกินแม่โขงไม่ได้ ฮ่าๆๆ) ตอนนี้เขาชอบมองหน้าเรา ยิ้มให้ หัวเราะเวลาเล่นด้วย พูดคุยด้วย เขากำลังอยูในช่วงฝึกลิ้นฝึกปากในการพูด ก็ส่งเสียง อาคู เออ อา ภาษาเด็กไป เราก็มมีความสุขเวลาลูกคุยแล้วมองหน้าเรา หัวเราะ ทำให้รู้ว่า แม่เป็นของเล่นชั้นเยี่ยม ที่ดีที่สุดสำหรับลูก เวลาที่เขาเห็นหน้าเราปุ๊บ เขาก็จะยิ้มทันที อยากให้ลูกรู้ว่า แม่ดีใจแค่ไหนที่เห็นลูกยิ้ม เห็นลูกหัวเราะ ลูกน่ารักแบบนี้แม่ไม่อยากออกไปทำงานข้างนอกเลยรู้มั้ย อยากอยู่บ้านเลี้ยงลูกจนโตจนถึงวัยที่ลูกต้องออกไปรู้จักโลกภายนอกด้วยตัวเองบ้าง แต่บางทีแม่ก็สับสนในชีวิตเหลือเกินว่าควรจะออกไปทำงานข้างนอกหรือเปล่า ใจหนึ่งก็อยากด้วยเหตุผลด้านการเงินนะ อยากมีเงินเก็บให้ลูกเยอะๆ ส่งลูกเรียนสูงเท่าที่ลูกอยากเรียน แต่แม่ก็ไม่อยากรีบทิ้งลูก เฮ้อ คิดแล้วกลุ้ม แต่ก็สรุปว่าแม่คงเลี้ยงลูกต่อไปอย่างนี้เรื่อยๆก่อนแหละ เงินค่อยหาทีหลัง มีเท่าไรก็ใช้เท่านั้นไปก่อนละกันตอนนี้

เกือบลืมเล่า ช่วงนี้เฮนรี่จะชอบให้อุ้มโดยหันหน้าออกไปข้างหน้า เพื่อมองโน่นมองนี่ เวลาดูโทรทัศน์แล้วเอานั่งตักหน้าหันออกไปทางทีวี เขาก็จะนิ่งดี ไม่ร้อง เวลาไปเดินห้าง ถ้าเอาใส่เป้หันหน้าออกก็จะชอบเหมือนกัน เวลาจับให้นั่ง แล้วคุยกัน เขาก็จะชอบเหมือนกัน เริ่มสมาคมเป็นแล้วนะลูกแม่ เห็นลูกน่ารักๆแบบนี้แล้วก็คิดถึงพ่อแม่ พี่น้อง แล้วก็เพื่อนๆที่เมืองไทย อยากให้พวกเขาได้เห็นแบบที่เราเห็น แต่ก็ยังไม่สามารถกลับเมืองไทยได้ตอนนี้ หรือในเร็วๆนี้ ก็เพิ่งกลับไปเมื่อปลายเดือนพฤษภาที่ผ่านมาเอง (กลับอีกหนี้ท่วมหัวแน่ๆ) รู้งี้ยังไม่รีบกลับตอนนั้นก็ดี คิดแล้วเศร้า

อากาศที่ดัลลัส (และอาจจะที่อื่นๆด้วย) แปรปรวน แม่เลยเป็นหวัดคัดจมูก กลัวลูกติดจริงๆ แต่อ่านในหนังสือเขาบอกว่า ต้องให้นมต่อไปห้ามหยุด เพราะจะได้ช่วยสร้างภูมิคุ้มกันให้ลูกไปในตัว ยาก็กินไม่ได้ เพราะมันจะทำให้น้ำนมลด ก็เลยต้องบำบัดด้วยวิธีธรรมชาติไปก่อน วันนี้ดื่มน้ำขิง 1 แก้ว กับน้ำส้ม 2 แก้ว อ่านในเน็ตเขาบอกว่าให้เพิ่มวิตามินซี อีกอันหนึ่งเขาบอกให้กินกระเทียมสด เดี๋ยวต้องไปจัดการ แหมถ้าได้หมูมะนาวแกล้มกระเทียมสดหน่อยจะเริ่ดมาก เหอๆๆๆ อัพเดทแม่บ้าง ตอนนี้น้ำหนักยังคง 138 ปอนด์ อยู่ (ราวๆ 62-63 กิโล) ตอนก่อนคลอดหนัก 158 ปอนด์ (71.8 กิโล) เท่ากับว่าลดลงมาประมาณ 9 กิโล เหลืออีกประมาณ 5 กิโลนะถึงจะกลับไปเท่าตอนก่อนท้อง ซึ่งก็หนาขึ้นมากกว่าตอนที่อยู่เมืองไทยนะ ก่อนมารู้สึกว่าจะหนัก 54-55 กิโล อยู่ไปๆ ก็ขึ้นมา 57-58 กิโล เดี๋ยวรอลูกหย่านมก่อนค่อยลดจริงๆจังๆ ตอนนี้หุ่นดูเพรียวแต่ท้องยังยื่นอยู่ แงๆๆ

รูปเฮนรี่ใหม่ๆ

ชันหัว

กับแม่ (ผู้หน้าตาทรุดโทรมเล็กน้อย)

รูปนี้น่ารักแม่ชอบ ดูแล้วค่อยออกฝรั่งหน่อยๆ

รูปนี้หลับ หน้ากลมเป็นซาละเปาเลย แม่เลยชอบเรียกว่า ซาลาเปาแมน อิอิ

รักลูกที่สุด
แม่ปอมเอง

P.S. ขอทดลองแปะวีดีโอคลิปหน่อยสิ คลิ๊กที่ลูกศรเพื่อกดเล่นวีดีโอนะคะ

21 ตุลาคม 2005
วันนี้เป็นวันครบรอบวันเกิดของเฮนรี่ 1 เดือนพอดี เวลาผ่านไปเร็วจริงๆ ลูกโตขึ้นกว่าวันแรกเกิดมาก วันนี้นั่งอ่านหนังสือดูว่าลูกมีพัฒนาการอะไรบ้าง ก็ปรากฏว่า เฮนรี่มีพัฒนาการหลายอย่างตรงตามหนังสือบอก เริ่มจาก ยกหัวตัวเองได้บ้างเวลานอนคว่ำ เริ่มส่งเสียงคูคา ภาษาเด็กๆได้นอกจากร้องไห้อย่างเดียว แต่ที่ยังทำไม่ได้ก็คือโฟกัส หรือมองหน้าพ่อแม่แล้วยิ้ม แต่วันนี้เห็นอยู่ช่วงหนึ่งที่ลูกมองหน้าแม่แล้วยิ้มให้ ดีใจที่สุดเลย ถึงจะเป็นแค่ครั้งเดียวเอง แต่ก็เอาเถอะแม่จะรอนะลูกนะ วันหนึ่งลูกต้องมองหน้าแม่นิ่งๆแล้วยิ้มหวานๆให้แม่จนได้แหละ ก็อยู่กับแม่ทั้งวัน จะไม่ยิ้มให้แม่ได้ไงล่ะ จริงมั้ย

ดูความเปลี่ยนแปลงของลูก
Henry Ti (เฮนรี่ ธีร์) วันแรกเกิด

1 เดือน ในอ้อมอกพ่อ (อยู่ในอ้อมอกแม่บ่อยกว่า แต่ถ่ายรูปกับแม่ไม่บ่อยเท่าถ่ายกับพ่อ)

1 เดือน หลับอุตุ ในท่าโปรด ยกแขนขึ้น 2 ข้าง ท่าเดียวกับพ่อเป๊ะ

รักลูกที่สุดเลย
แม่เอง