mitsinee

I can’t get the mistakes out of my mind. The more I think about it, the more I get mad at myself. Careless as I can be, it’s terrible. I should have done better. I blew my chance away. I hate this. I hate to start things all over again. I feel so grumpy and angry all the time. Where is my happiness? I am chasing for it but it seems I would never get it. Yes, I know happiness is in my mind. If I make myself happy, let things go, I will find the joy of my life.

Sometimes, I am mad at the world. Why me? Why I always run into the troublesome? Why I couldn’t progress, advance, step forward whatever? I have done good things but bad things often happend to me. Well, alright, think on the bright side, if I haven’t done anything good, my life would be worse.

Being selfish, I don’t want to think that there are a lot of people out there who are in misery, worse than me. It’s not about comparison to another. It’s all about myself. Ugh! All I can do is sigh and sigh and sigh.

Grumpiness, sadness, and hopeleessness, could you please go away from me? Feel free to dismiss anytime you want and don’t have to come back and knock on my door again.

I went to a job interview yesterday. It’s a library related job but not a librarian. I’d like to get that job so bad. Not that I’m desperated (Well, a little bit), but I like the people that I would work with, if I’m hired, and I like the working environment. It would be boring since it’s an academic library which is not a main library. The main library would be more fun and busier. The job function is something that I’ve never done and want to do. More about processing paper than dealing with the public.

Other thing that I like about this job is working in the university so I would have an opportunity to take some classes (maybe free??). Usually, the university has this benefit to the employee. I think this one might have it too.

Anyway, the interview went alright but not that great since I had no clue with some questions. I didn’t have direct experience with that function. Some answers probably went astray. I thought I might blow my chance away again. But I still have hope. I just think on the bright side that the interview panel seem to like me. Well, they might just be nice to me. Okay, yesterday went by I should live with today and for tomorrow, right?

My life today, I’ve just submitted the job application to another library. Keep trying, I may get the job somewhere.

Henry is a little sick. He has cold and cough. He has been coughing several nights. It would be my fault that I took him out to the park in the cold day and didn’t bundle him thick enough. Bad, bad, bad mom. I thank my son everyday that he can put up with me and be such a strong baby. I try to be a good mom as I could be. I love you Henry but sometimes I lost in my own thought. (Not so often mom, Henry said. haha)

Rambling is over.

วันนี้รอโทรศัพท์จากห้องสมุดที่ไปสัมภาษณ์มาอย่างใจจดใจจ่อ แต่…เขาก็ไม่โทรมา เช็คอีเมลล์แทบจุทุกชั่วโมง เผื่อว่าเขาจะบอกมาทางอีเมลล์ ไม่ได้หวังมาก แต่แค่อยากรู้เท่านั้นว่าผ่านรอบแรก หรือไม่ผ่าน ในใจก็แอบหวังว่า เขาคงให้โอกาสเราลองไปคุยรอบต่อไปอีกสักตั้ง คิดในแง่ดีว่า เขาอาจจะยังไม่สรุป และพรุ่งนี้เขาอาจจะโทรมาบอกก็ได้ แต่ถ้าไม่โทรมา ไม่บอกผล ให้เราตีความเอาเอง ก็…คงต้องทำใจ เดี๋ยวสมัครที่ใหม่ ต้องมีสักที่ที่ชอบเราบ้างละน่า เคยแต่สัมภาษณ์ปุ๊บ แล้วได้งานจนเคยชินเสียแล้ว ต้องระลึกไว้ว่างานในระดับที่สูงขึ้น ก็ย่อมมีคู่แข่งมากขึ้น และคู่แข่งที่เป็นเจ้าของภาษาด้วยแล้ว เราคงสู้เขาได้ยากเต็มที เฮ้อ…อยากให้ภาษาอังกฤษเราเจ๋งกว่านี้จัง

ยังดีที่มีอีกที่หนึ่งโทรมานัดสัมภาษณ์ ทำให้รู้สึกดีขึ้นมาหน่อย หลังจากรู้สึกผิดหวังกับที่แรก งานนี้ตำแหน่งต่ำกว่า เงินน้อยกว่า แต่ก็เป็นงานที่เราอยากได้ และคิดว่าชั่วโมงการทำงานค่อนข้างจะดีทีเดียว พรุ่งนี้ต้องอ่านหนังสือเตรียมตัวไปสัมภาษณ์ให้ดีๆ ถึงจะกลัวอยู่ลึกๆ แต่ก็ต้องทำเต็มที่ โอกาสมาแล้ว ไม่ควรทำให้มันเสียไป ใช่มั้ย

งานแปลวันนี้ ไม่ค่อยคืบหน้าเท่าไร หลังจากที่เมื่อคืนตะลุยทำจนถึงตี 1 คืนนี้คงจะดึกอีก แต่เริ่มง่วงนิดๆ แล้วล่ะ ต้องฝืนสังขารหน่อย ไม่งั้นไม่จบซะที ทำอะไรอย่างอื่นไม่ได้เลย

คืนนี้รู้สึกเหงาๆ แล้วก็รู้สึกสับสนในใจ ไม่รู้จะเอายังไงดีกับชีวิตในวันข้างหน้า อึดอัดใจ อยากคุยกับใครสักคน แต่มองไปก็ไม่มีใคร คุยกับเมล…ก็คุยแล้ว แต่มันคือเรื่องที่เราสองคนต้องครุ่นคิด และตัดสินใจร่วมกัน…คุยกันก็ไม่ได้ความคิดใหม่

เหตุการณ์หลายอย่างที่ผ่านเข้ามาในชีวิต เมื่อมองย้อนไป ทำให้คิดว่า ตัดสินใจพลาดหลายอย่าง แต่ใครจะรู้วันข้างหน้าว่าโชคชะตาจะเล่นตลก ทำเราล้มพลิกคว่ำไม่เป็นท่า เศร้าจัง

ถ้าพรุ่งนี้ เราได้ข่าวดีเรื่องงาน ก็คงดีนะ และจะดียิ่งขึ้น ถ้าเราได้งานอย่างที่มุ่งหวังไว้ อย่างน้อย…ก็ช่วยให้สถานการณ์ของเราคลี่คลายไปในทางที่ดีได้

แต่…ถึงแม้ว่าไม่ได้งานนี้ เราก็จะพยายามต่อไป จะไม่ท้อ จะสู้อีกสักตั้ง

จงอยู่ในโลกของความจริงให้มาก อยู่ที่นี่ต้องทำงาน ที่คิดจะอยู่บ้านเขียนหนังสืออย่างเดียว มันเป็นไปไม่ได้ มันเป็นได้แค่ความฝันเท่านั้นละ ก็คงต้องทำงานหนักเหมือนเดิม หางานทำ แล้วก็หาเวลาว่างเขียนหนังสือ ถึงแม้จะมีเวลา และความสามารถผลิดงานออกมาได้น้อย แต่ก็ยังดีกว่า ไม่ได้ทำอะไรเสียเลย

คืนนี้ สวดมนต์ ทำงานแปลต่อ แล้วก็เข้านอน…นอนหลับพักผ่อนให้เพียงพอ พรุ่งนี้จะได้ตื่นมาด้วยอารมณ์แจ่มใส ดูแลลูก ป้อนความสุขให้ลูกเต็มที่…วันนี้ดีจังที่ลูกอารมณ์ดีทั้งวัน ไม่งอแงเลย

คิดถึงพ่อแม่ที่เมืองไทยจัง เวลาเหงาๆ ทุกข์ใจแบบนี้ อยากกอดแม่มากๆ เลย