January 26, 2006
บทที่ 3
แดดยามบ่ายสาดแสงผ่านกระจกหน้าต่างรถยนต์มาต้องแขนของชายหนุ่ม ความร้อนแรงจากดวงตะวันถูกกั้นผ่านแผ่นฟิล์มกรองแสงใส ประสิทธิภาพสูง คิรากรทอดตามองลำแสงกระจ่างที่ตกต้องกระทบแขนเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ยาวปกคลุมจรดข้อมือ มือหนาดึงปลายแขนเสื้อขึ้นมานิดหนึ่ง แลเห็นนาฬิกาเรือนบาง หน้าปัดนาฬิกาสีเหลืองขุ่นบ่งบอกถึงความเก่าคร่ำคร่า หากแต่สายหนังสีดำสนิทนั้นยังคงอยู่ในสภาพดี ด้วยได้รับการเปลี่ยนตามวาระ
10 ปีแล้วสินะ ที่มันอยู่บนข้อมือซ้ายของเขา รับใช้บอกเวลาเที่ยงตรงอย่างซื่อสัตย์เสมอมา แม้เขาจะมีกำลังมากพอที่จะซื้อนาฬิกาแพงๆมาประดับให้สมฐานะได้ แต่คิรากรก็ไม่เคยคิดจะเปลี่ยนนาฬิกาข้อมือ ด้วยว่ามันมีค่าต่อความทรงจำ คอยย้ำเตือนให้เขาไม่ลืมเรื่องราวในอดีต (more…)
January 10, 2006
บทที่ 2
“นี่ๆ ยัยจ๋าๆ” เสียงเรียกอย่างร้อนรน ทำให้จิดาภาชะงักมือที่กำลังจะผลักประตูห้องน้ำหญิง ก่อนหันไปมองต้นเสียง ซึ่งกำลังรีบเร่งฝีเท้าเข้ามาหา
“มีอะไรเหรอกุ้ง เรียกซะตกใจหมด” หญิงสาวถามก่อนเดินเลี่ยงหลบจากทางเข้าห้องน้ำ มารอเพื่อนสาวอีกมุมหนึ่ง
“ฉันนะตามหาตัวหล่อนเสียทั่วบริษัทเลย หายไปไหนมา” ภริตา หรือ กุ้ง เพื่อนสาว ซึ่งทำงานอยู่ฝ่ายขาย ทำท่าต่อว่าต่อขาน
“ฉันก็ออกไปกินข้าวสิจ๊ะ ถึงเวลาพัก ฉันก็ต้องออกไปพัก จะให้นั่งทำงานทั้งวันได้ไง” จิดาภาแกล้งทำเสียงแหวกลับไป หากแต่ใบหน้าเปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม “แล้วมีอะไรด่วนงั้นเหรอ ทำยอดขายได้ทะลุเป้า 25 ล้าน แล้วจะพาฉันไปเลี้ยงหรือไง”
ได้ยินเพื่อนพูดอย่างนั้น ภริตาถึงกับค้อนขวัก “สมพรปากเถอะย่ะ ใคร๊จะขายเข้าไปได้ 3 เดือน ต้องทำยอด 25 ล้าน ถึงจะได้คอมมิชชั่นพิเศษ” หล่อนร้องเสียงสูง พลางบ่น กระปอดกระแปดถึงเป้ายอดขาย ก่อนที่จะกระตุกแขนจิดาภาเบาๆ แล้วเอียงหน้ากระซิบกระซาบ
“มีเรื่องอยากเล่าให้ฟังใจจะขาด” ไม่เพียงแต่พูด ภริตายังทำท่าเต้นเร่าๆ คล้ายบอกให้รู้ว่าหล่อนมีเรื่องอัดแน่นในอกจริงๆ (more…)
January 4, 2006
บทที่ ๑
พ.ศ. 2545
รถเก๋งบีเอ็มดับเบิ้ลยู ซี่รี่ย์ ๗ รุ่นล่าสุดสีเทาเงิน ค่อยๆวาดหัวเข้าที่จอดรถประจำตำแหน่ง ‘กรรมการผู้จัดการ’ อย่างช้าๆ ป้ายทะเบียนรถสีแดงนั้นบ่งบอกถึงความใหม่ของมันได้เป็นอย่างดี ในห้วงเวลาใกล้เคียงกัน รถเก๋งฮอนด้า ซีวิค สีน้ำเงิน รุ่นก่อนรุ่นล่าสุด ก็เลี้ยวปลาดเข้าซองที่จอดรถ ณ อีกฟากของลานจอดรถชั้น ๒ ของอาคารสำนักงานหรูริมถนนบางนา-ตราด ภายใต้ชื่อ อาคารอรรถพันธานนท์ ซึ่งเป็นชื่อเดียวกับนามสกุลของผู้ถือหุ้นใหญ่ บริษัทอรรถพันธ์ เรียลเอสเตท แอนด์ ดีเวลลอปเม้นท์
ประตูรถบีเอ็มดับเบิ้ลยูด้านคนขับเปิดออก ครู่หนึ่งจึงปรากฏร่างของเจ้าของรถ เขาเป็นชายหนุ่มผิวเข้ม สูงราวๆ 175 เซนติเมตร เน็คไทผ้าไหมลวดลายกราฟฟิคสีสันสดใส เข้ากันกับชุดเสื้อเชิ้ตสีเหลืองอ่อน บ่งบอกถึงความเป็นคนอารมณ์ดี และนิสัยผ่อนคลายสบายๆของเจ้าตัว (more…)
เมื่อหลายวันก่อน เข้าYou Tube ไปหาดูคลิปวีดีโอตลกๆ ของ 2 ตี๋ BSB แดนมังกร เลยไปเจอมิวสิควีดีโอของ BSB ของแท้ เพลง I Still ในอัลบั้มใหม่ Never Gone โอ๊ย…ป้าปอม อยากกรี๊ดให้คอแตก มัวแต่เลี้ยงลูก ไม่รู้เล้ยว่าน้องๆเขาออกอัลบั้มใหม่กันตั้งแต่เดือนกรกฏาแล้ว โถๆๆๆ สมเพชตัวเอง แถมเข้าไปเวบ BSB พบว่า…BSB จะไปเล่นคอนเสิร์ตที่เมืองไทยวันที่ 22 มกราคม กรี๊ดๆๆๆ แงๆๆๆ ถ้ารู้ล่วงหน้าตั้งแต่กลางปี ฉันจะไม่กลับเมืองไทยเมื่อเดือนพฤษภาคมเด็ดขาด อยากดูคอนเสิร์ตBSB ใจจะขาด อดๆๆๆๆๆ หมดกัน นี่ไม่รู้ว่าเพื่อนๆฉันจะพลาดกันหรือเปล่า เพราะพวกเราเคยเม้าท์กันไว้ตั้งแต่ฉันยังอยู่เมืองไทยว่า ถ้า BSB มาไทยเมื่อไรเราจะไปดูกันแน่นอน ขาดฉันไปคนหนึ่ง…เพื่อนๆคงกร่อยไปหน่อยหรือเปล่า (วะ) เอาเถอะ…เอาไว้รอมาทัวร์แถวดัลลัสเมื่อไหร่ จะอ้อนสามี ขอดอดไปดูหน่อยเถอะ ถึงจะไปคนเดียว ฉันก็ไม่ยั่น เพราะใจรักมั่น BSB กร๊ากก ว่าเข้าไปนั่น
เอามิวสิควีดีโอ เพลง I Still ในอัลบั้มใหม่ Never Gone มาฝาก (โดยฉพาะสำหรับป้าหน่อย หุหุ) น้องๆBSB โตขึ้นแต่ยังน่ารักเหมือนเดิมนะว่ามั้ย
ป.ล.น้อง Kevin Richardson ของฉันก็ยังหล่อคมเข้ม น่าร๊ากกกก
